12 Eylül 2011 Pazartesi

boş zamanlar


Resmen tembellik sularında boğulmuşum haberim yok. Ne zaman blog yazacağım diye şu lanet aleti önüme alsam bir şekilde yalan oluyor. Ya film izlemeye başlıyorum ya da bana hiçbir faydası olmayacağından emin olduğum eğlenceli bile olmayan yazıları okumaya.
Bir yerden başlayıp devrim yapmak gerekiyor hayatımda. O yer de “los amantes del circulo polar”ı izlediğim ve kalp sancıları ve kazan gibi bir kafayla geçirdiğim gece ile geldi sanırım. 
Üzerinden günler geçmiş olmasına rağmen bırakamıyorum bu film hakkında düşünmeyi. Yarısından fazlasında pamuk şekeri rüyalar tadında bir aşk hikayesi, son sahnede bam! Bu da yapılmaz ki sevgili Julio Medem!
Julio Medem’i Film Festivallerinden birinde Caotic Ana ile keşfetmiştim. Herkesin bayıldığı bu filmden nefret etmiştim aslında ve Medem adını duyduğumda kaçma refleksimi tavsiye üzerine “los amantes del circulo polar”ı izleyene kadar devam ettirdim. Belki tarzım değildi Caotic Ana, aslında romantik filmlerin de tarzım olmaması gibi; belki de, ki hep en kötüsünü düşünmek gerek, anlayamamıştım ne demek istediğini yönetmenin. Diğer filmlerini izlemeli.
Valiante o zaman!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder